Chocolade cake

Ter gelegenheid van… omdat chocolade nou eenmaal lekker is! Suus vond onlangs dit recept voor lactosevrije chocolade cake. Wat natuurlijk een mooi excuus is om zoiets te gaan maken.

Het originele recept bevatte pecannoten (150 gram). Maar aangezien we geen van beide echt fan zijn van noten, heb ik deze vervangen door brokjes chocolade. Deze vervanging leek een veel betere optie.
Al moet ik zeggen dat ik het er de volgende keer niet meer door doe. De chocolade zakt teveel naar de bodem; al is een chocolade laag wel lekker, was het niet de bedoeling ervan.

Nog een extra tip voor dit soort bakwerk in cake- of brownievormen; het loont erg de moeite om de vorm te beboteren en er vervolgens een vel bakpapier in te “plakken”. Het is een kleine moeite om een vel op maat te knippen en het is echt een stuk eenvoudiger om vervolgens je baksel uit de vorm te krijgen!
Ik was er een tijdje te lui voor, maar nu ik het een paar keer met brownies geprobeerd heb moet ik wel toegeven dat het echt een stuk makkelijker is.

Ingrediënten:

  • bloem, 180 gram
  • kristalsuiker, 200 gram
  • cacaopoeder, 30 gram
  • baking soda, 1 theelepel
  • vanillesuiker, 8 gram
  • zout, ½ theelepel
  • (plantaardige) olie, 60 milliliter
  • (witte wijn) azijn, 1 eetlepel
  • water, 240 milliliter

Verwarm de oven voor op 200º.

Doe de bloem, suiker, cacao, baking soda, vanillesuiker en het zout in een kom. Maak een kuiltje in het midden van het mengsel en giet hier de olie en azijn in. Al roerend voeg je het water toe. Giet het vervolgens in de (beboterde cakevorm.

Bak de cake in ongeveer 35 minuten gaar in het midden van de oven.
Let erop dat de cake van binnen ook goed gaar is; even controleren met een prikkertje is geen overbodige luxe bij dit recept.

Toch geen werk, maar wel weer mogelijkheden

Afgelopen december had ik eindelijk goed nieuws wat betreft werk; ik zou kunnen gaan starten in januari met training en werk in een callcentre voor een klantenservice.

Op oudjaarsdag kreeg ik echter nog even te horen dat de eerste training door de opdrachtgever afgelast is en men nog niet wist of de tweede wel door zou gaan. Het was de bedoeling dat ik aanstaande vrijdag zou beginnen, maar aangezien ik nog niets gehoord had, heb ik maar eens om informatie gevraagd.
Dat was maar goed ook, want alle trainingen gaan niet door. Op zich had ik dat ook al wel verwacht toen ik hoorde dat de eerste niet door ging. Maar alsnog wel balen.

Het goede ervan is dat het uitzendbureau wel actief bezig is om ander werk te vinden voor me. Vandaag heb ik nog een gesprekje gehad en hebben we iets nieuws gevonden voor me. Nogmaals klantenservice werk, maar technischer gericht en dat spreekt me eigenlijk ook meer aan dan het algemene.
Het zit niet meer zo naast de deur, maar een kleine drie kwartier reizen. Op zich nog niet eens echt lang en de aansluiting naar Hilversum (waar de vestiging zit) is prima te doen.

Dus… Nog even afwachten, want ik moet weer een nieuw gesprek krijgen voor deze nieuwe optie. Die moet nog even wachten tot begin februari, maar het is in ieder geval weer wat in het vooruitzicht.

Overzichtje van 2014

We zijn weer een jaar verder en als ik zo terugkijk kan ik het zeer duidelijk in twee helften verdelen.

Het eerste half jaar was ik druk bezig met m’n stage; ik begon laat, maar niet dusdanig dat ik er persé studievertraging door op zou hoeven lopen. M’n meesterstuk ontwerpen verliep kortweg “bagger”, wat ik uiteindelijk ook afgekapt heb en dan maar een niveau lager ben afgestudeerd.
Met dat laatste ben ik nog steeds niet heel erg blij, het heeft een beetje een dubbel gevoel achtergelaten. Ik ben niet blij dat ik lager geëindigd ben, maar ik ben wel blij dat ik die verschrikking die ze een meesterstuk noemen (voornamelijk het ontwerpen ervan moet ik zeggen) heb afgekapt en het afgesloten heb.

De tweede helft van het jaar was gevuld… of eigenlijk niet heel erg gevuld, want veel heb ik niet gedaan. Op zoek naar werk en voornamelijk niets te horen krijgen is een goede opsomming.
Ik heb wat dat betreft wel een beter beeld gekregen van wat Suus had toen we hier net kwamen wonen, want ze bevond zich in net zo’n positie. Ik heb haar toen proberen aan te moedigen om harder te proberen, wat ze nu bij me terug heeft gedaan. Wat dat betreft wel goed om die situatie eens andersom te hebben meegemaakt. :)
Ondertussen heb ik net op de valreep nog wel een baan weten te bemachtigen. Al start ik daar pas in januari mee. Hoe dat gaat verlopen zal ik over een paar weekjes waarschijnlijk nog wel posten.

Voor m’n blog heb ik weer een overzichtje toegestuurd gekregen, met wat statistieken over bezoekers en mijn post-gedrag.
Aan de ene kant is het niet een heel druk jaar geweest qua posten, maar toch ben ik wel tevreden over de regelmaat waarmee ik wat geplaatst heb. Iedere maand één á twee berichten, wat een stuk beter is dan ik in het verleden gedaan heb.
Voor degene die geïnteresseerd zijn kan je het overzicht hier bekijken: Jetpack’s Annual Report – 2014.

Nog anderhalve dag te gaan in dit jaar en dan op naar de volgende!
Ik ga in ieder geval fris starten, met nieuw werk volgende week… Wat dat betreft hoop ik dat het aankomende jaar ons uit de bijstand haalt en we wat meer (financiële) ademruimte kunnen maken, zodat Suus ook naar leuker werk op zoek kan gaan.

Gebitselement 38

Zo… Gister was m’n uitje naar de kaakchirurg om m’n “gebitselement 38″ eruit te halen.

Eigenlijk is vrijwel alles me wel meegevallen. De rit naar het ziekenhuis ging echt heel makkelijk, nooit geweten dat de bus er praktisch voor de deur zou stoppen. Het trekken was zo gebeurd en op m’n rit terug naar huis heb ik nog een leuk gesprek gehad met de buschauffeur (was dezelfde die me er naartoe gebracht had).

Het vervelendste vond ik de injecties voor de verdoving… Ik had al aangegeven dat ik daar tegenop zag en ik was niet blij met het formaat spuit die, tot twee keer toe, m’n kaak in moest.
De kaakchirurg gaf naar aanleiding van de röntgen foto een fijne, grafische beschrijving over hoe hij van plan was om m’n kies naar achter te wrikken, of als dat niet lukte, eerst te splijten en er vervolgens uit te trekken.

De behandeling zelf was erg snel voorbij, wat ik daarvan het raarst vond is dat ik m’n gezicht (op m’n mond na natuurlijk) volledig afgedekt werd. Verder was het ongeveer wat ik ervan verwachtte, op basis van m’n vorige ervaring met het trekken van kiezen; een trekkend gevoel aan je kaak en het horen van het kraken in je hoofd.

Maargoed, gister nog wel last gehad van m’n kaak, momenteel is het voornamelijk gewoon gevoelig. Alsof je kaak beurs is… Moeilijk om goed te beschrijven.
Ik heb nog een lading pijnstillers meegekregen, maar ik denk niet dat ik er gebruik van ga maken. Wel zit ik voorlopig nog even aan een speciale mondspoeling om de boel schoon te houden.

Een flinke “leesbui”

Ik heb zo nu en dan een periode waarin ik meer lees dan anders. Ook het omgekeerde trouwens, wanneer ik bijna geen boek aanraak, maar dat gebeurd doorgaans minder vaak. Maar in dit soort tijden spendeer ik dus meer tijd om te lezen dan dat ik normaal doe. Het helpt als ik ook een leuk boek of een serie voor handen heb. En in dit geval heb ik dat zeker.
Sinds de zomer heb ik een hoop meer vrije tijd, want ik kan mezelf echt niet bezig houden met full-time solliciteren. Boeken dienen daarvoor als welkome afwisseling (en afleiding) en een manier om m’n gedachte bezig te houden.

Het is een lange tijd geleden dat ik aan de Wheel of Time serie van Robert Jordan begonnen ben. Ondertussen is het al wel ruim 15 jaar geleden is dat ik in het eerste boek startte. Destijds kwam ik volgens mij tot en met deel zeven, de rest was toen nog niet uitgebracht.
Een aantal jaren later, toen ik zelf ook de boeken aangeschaft had, heb ik nog een poging gedaan, aangezien het er naar uit zag dat de serie bijna af zou zijn. Ik dacht tegen de tijd dat het laatste boek er zou zijn wel bijgelezen te zijn. Ik heb toen tot en met het tiende deel gelezen.
Het bleek dat de serie echter nog langer door zou gaan lopen. De schrijver was ondertussen overleden, maar er was iemand uitgezocht om het verhaal af te maken, op basis van complete boekwerken aan notities en mensen met wie veel over de setting gesproken was. Ik heb toen besloten om te wachten totdat het verhaal daadwerkelijk af was, alvorens nog een poging te doen.

Vorig jaar is het veertiende en laatste boek uitgekomen (althans in de uitgave die ik verzamel) en sinds februari heb ik deze dan ook op m’n boekenplank staan. Ik was toen echter in een bui waarin ik nauwelijks las, wat ik wel vaker heb als ik het heel druk heb (in dit geval met m’n laatste stage en afstudeeropdrachten).

Toen de zomer aanbrak en ik weer wat meer ontspannen was na de drukke periode achter me, heb ik het eerste boek weer opgepakt en begon van voren af aan. Ondertussen ben ik gister aan het achtste deel begonnen en ben daarmee het middenpunt gepasseerd.
Voor mijn doen vind ik het een behoorlijke lading leeswerk en eerlijk gezegd verbaas ik me er nog steeds over dat ik al zo ver ben. Ik heb nog wel een paar duizend pagina’s voor de boeg, maar ik kijk er naar uit om dit keer het verhaal ook daadwerkelijk uit te lezen.
Waar ik ook van sta te kijken is dat dit de eerste keer is dat ik iets voor de derde keer lees. Ik herlees zeer zelden boeken, laat staan dat ik het een derde keer oppak. Maar het verhaal blijft boeien, wat enkel goeds beloofd als ik ook bij de voor mij nog compleet onbekende boeken aankom.

Aanvankelijk was ik nog van plan om over ieder boek een (kort) stukje te schrijven, maar intussen heb ik dat plan toch herzien. Het is me teveel werk en eigenlijk kan ik over de serie als geheel zeggen; ga ‘m lezen. Het is een mooi neergezette wereld met een hoop detail erin verwerkt. De personages vind ik leuk om te volgen in de verschillende verhaallijnen, die overigens veel door elkaar lopen, daar moet je wel tegen kunnen. Maar al met al erg de moeite van het lezen waard.